Δημήτριος Λ. Γαρουφαλής (1943 – 2018), Πρόεδρος Χρ. Ενώσεως Αγρινίου

 

 

Επ΄ευκαιρία του 40ήμερου μνημοσύνου του την Κυριακή 16 Μαίου 2018 στην »Παναγία» Αγρινίου.

 

Το 1996, Μ. Σάββατο, έφυγε από τον μάταιο αυτό κόσμο, ο εκλεκτός Θεολόγος και Λυκειάρχης Ιωάννης Παπαθανασίου.

Το Μ. Σάββατο του 1996, εξιδήμησε προς Κύριον και την ημέρα του Πάσχα, εψάλη η εξόδιος ακολουθία  του…

Το 2018, ημέρα του Πάσχα και περί ώραν 4ην μ.μ. άφησε την τελευταία του πνοή, εις το Νοσοκομείον του Αγρινίου, ο διάδοχος του αειμνήστου Ιωάννου Παπαθανασίου, εις την θέσιν του Προέδρου της Χ.Ε. Αγρινίου ΔΗΜΗΤΡΗΣ Λ. ΓΑΡΟΥΦΑΛΗΣ.

Ο Δημήτριος Λ. Γαρουφαλής, γεννήθηκε το έτος1943 εις το Αγρίνιον. Ο πατέρας του Λεωνίδας και η μητέρα του Σωτηρία το γένος Ευθυμίου.

Τίμιος βιοπαλαιστής ο πατέρας του, ανέθρεψε τα παιδιά του με την αφοσιωμένη σύζυγό του, κοντά στο Θεό και στην Εκκλησία. Ο Δημήτριος επέδειξε πολύ προσεκτική και πνευματική ζωή. Κοντά στην Εκκλησία και στη Χριστ. Ένωση Αγρινίου, ρουφούσε τα ζωτικά νάματα της χριστιανικής πίστης και της αγίας εν Χριστώ Ιησού ζωής. Τόσο σοβαρός ήταν ο μαθητής Δημήτριος Γαρουφαλής, που όπως μου εξιστόρησε, άνθρωπος του Θεού και γείτονας του πατρικού του σπιτιού, που και οι πελάτες του Οινοπωλείου του πατέρα του Λεωνίδα, όταν αντιλαμβάνοταν ότι έχουν πιεί περισσότερο του δέοντος κρασί, έφευγαν και πήγαιναν σε άλλη ταβέρνα για να μη ξεφύγουν και πουν κάτι άπρεπο, και το ακούσει ο Τάκης… Γιατί δεν επέτρεπε μαθητής όντας άπρεπα στο μαγαζί. Τελειώνοντας την στρατιωτική του θητεία, διορίστηκε εις τον Εθνικόν Οργανισμό Καπνού στο Αγρίνιο  το έτος 1963.

Το 1973, ενυμφεύθη την διδασκάλισσα Ελπίδα Βλ. Τσαντήλα. Υπήρξε καλός και παραδοσιακός σύζυγος και πατέρας. Απέκτησαν επτά (7) παιδιά. 3 θυγατέρες και 4 γυιούς. Προσπάθησαν να δώσουν χριστιανικήν αγωγήν σεόλα τους τα παιδιά. Προσπάθησαν, σεόλα να δώσουν την δυνατότητα να μπορούν να ζήσουν θεάρεστα και να αντιμετωπίζουν την ζωήν με γενναιότητα και τιμιότητα.

Η μεγάλην αγάπη προς την σύντροφο της ζωής του, Ελπίδα, του Δημητρίου Γαρουφαλή, φάνηκε τον καιρό της ασθενείας της. Μόνος του την υπηρετούσε τον τελευταίο καιρό, που η ασθένεια της αείμνηστης Ελπίδας, ήταν  έντονη, ξενυχτούσε πάντα δίπλα της, προσφέροντάς της ό,τι ήθελε και ό,τι της χρειαζόταν, χωρίς να επιτρέπει σε άλλους, να κουράζονται για εκείνη.

Εις τον Εθνικόν Οργανισμόν Καπνού ο αείμνηστος Δημήτριος Γαρουφαλής, ήταν πρότυπον εργασίαςκαι τιμιότητας.

Για τον λόγο αυτό, παρ’όλον το νεαρόν της ηλικίας του, η υπηρεσία του τον προήγαγε εις Προσωπάρχην (προϊστάμενον προσωπικού).

Η αγάπη του προς τους συναδέλφους του ήταν παροιμιώδης.

Γνώριζε τα θέματα του καθενός συναδέλφου του. Επειδή κατείχε άριστα την υπαληλικήν νομοθεσίαν και τις υποχρεώσεις των συναδέλφων του, πολλές φορές τους υπενθύμιζε τι έπρεπε να κάμουν, δια την λύσιν των προβλημάτων και των θεμάτων τα οποία τους απασχολούσαν.Γι’ αυτό και όλοι τον αγαπούσαν και τον τιμούσαν.

Εκεί όμως, που η δραστηριότητς του υπερέβη κάθε προσδοκία, είναι η προσφορά του, στην Χριστιανικήν  Ένωσιν Αγρινίου. Νέος εξελέγη μέλος του Συμβουλίου της Χ.Ε. Αγρινίου. Μετά την παραίτησιν του τότε Προέδρου της Χ.Ε.Α. Ιωάννου Παπαθανασίου, εξελέγη αυτός Πρόεδρος  του Συμβουλίου.

Η μέριμνά του, η φροντίδα του ήταν παραδειγματική. Για όλα τα θέματα, που απασχολούσαν την Χρ. Ενωση και το Γηροκομείο αυτής, μεριμνούσε και προλάμβανε. Τον ονόμασαν Πρόεδρο των έργων, και της φροντίδος και πράγματι ήταν!..

Τι να πρωτοσημειώση κανείς… το παρεκκλήσιον του Μεγ. Βασιλείου, που στολίζει το Γηροκομείο Αγρινίου, την νέαν πτέρυγαν του Γηροκομείου η οποία ανεγέρθηκε επί των ημερών του, την ανακαίνησιν της αιθούσης και των κτιρίων της ΧΕΑ, την ανακαίνησιν του Ναϊδρίου των Αγίων Αναργύρων, την ανέγερσιν κτιρίων της Χριστιανικής Ενώσεως από τα οποία η ΧΕΑ και το Γηροκομείο εισπράττει δια την συντήρησιν των γερόντων και τα άλλα πολλά έξοδα του χριστιανικού έργου.

Αλλά και η Κατασκήνωσις της ΧΕΑ στη θέση »Βρύση Παπαγιώργη» στον Άγιο Βλάσιο, ομιλεί για την μεγάλην του προσφορά.

Μου έλεγε, εργάτης που εργαζόταν, στην Κατασκήνωση τα εξής: -Όταν η Κοινότης Καραμανέϊκων, πήρε το νερό της »Βρύσης Παπαγιώργη» και δεν επέτρεπε να αρδεύεται απ’ αυτήν η Κατασκήνωσις, ο Τάκης Γαρουφαλής, με πήρε να δουλέψω στην Κατασκήνωση, να βρούμε νερό, που θα ανήκε σ’ αυτήν. Δούλευα με αγάπη και ζήλο, γιατί αγαπούσα την Κατασκήνωση.Όμως ο Πρόεδρος Γαρουφαλής, δούλευε, έσκαβε,έβγαζε πέτρες, περισσότερο από μένα. Εγώ πήγαινα να ξεκουρασθώ,  τον Γαρουφαλή τον άφηνα να σκάβει και τον έβρισκα όταν ξαναπήγαινα, να αγωνίζεται σκάβοντας, ώσπου βρήκαμε τη φλέβα του νερού!

Η φροντίδα του, για το έργο της Χριστιανικής Ενώσεως και η αγάπη του για την Αδελφότητα των Θεολόγων »Ο ΣΩΤΗΡ» ήταν άνευ προηγουμένου. Αφοσιωμένος στην Αδελφότητα »Ο ΣΩΤΗΡ» έλεγε: »Ό,τι πει η Αδελφότης, ότι πουν οι πατέρες της Αδελφότητος»

Η Χριστιανική Ένωσις ήταν η συνεχής σκέψη του και η φροντίδα του. Πρωί, απόγευμα, βράδυ θα τον εύρισκες ή στην  Χριστ.Ένωσιν ή στο Γηροκομείο.Ίσως, αυτή του η αγάπη και η συνεχής φροντίδα του να επαληθεύει το Γραφικόν »ο ζήλος του οίκου σου κατέφαγέμε…»

Ο Κύριος, της ζωής και του θανάτου, επέτρεψε μια σοβαρή βλάβη στην υγεία του. Με πιέσεις των δικών του και των φίλων του, πήγε στους ιατρούς.Όμως, η υγεία του, είχε κλονισθεί σοβαρά.Καθ’ όλην την διάρκειαν της αρρώστιας του, εξομολογείτο και κοινωνούσε τακτικά. Από το κρεββάτι της ασθένειάς του προσευχόταν για την Χ. Ένωση.

Όλους τους αγαπώ και για όλους προσεύχομαι να τους χαριτώνη και να τους ευλογεί ο Θεός έλεγε, τον πόνον του τον περνούσε προσευχόμενος μελετώντας το Νόμον του Θεού και ψάλλοντας.

Το Μ. Σάββατο, εκοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων. Τη νύχτα της Ανάστασης, μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Αγρινίου. Με κόπο, αλλά με διαύγεια νου και με υπομονή, προσευχόταν. Περί την 4ην απογευματινήν ώραν, την ημέραν του Πάσχα 8 Απριλίου τρ. έτους ο Κύριος  της Ζωής και του Θανάτου τον εκάλεσε κοντά Του.

Έκλεισε, τα χωματένια μάτια του, σ’ αυτόν τον κόσμο για να τα ανοίξη στη χώρα των σεσωσμένων. Η καρδιά που αγάπησε πολύ το Αγρίνιο και το Χρστιανικό έργο του Αγρινίου, έπαυσε να χτυπά, στη γη, για να συνεχίσει την υμνωδιά της με τους αγίους στον ουρανό.

Όμως η αλήθεια, είναι αυτή. Ο Θεός τον ετοίμασε: το Μ. Σάββατο εκκλησιάστηκε και εκοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων. Την ημέραν του Πάσχα, τον εκάλεσε κοντά του για να τον αναπαύση εκ των κόπων του. Πλειάς Αρχιερέων μεταξύ των οποίων και ο Σεβ. Μητροπολίτης Λευκάδος και Ιθάκης κ. Θεόφιλος, ήλθαν και έλαβαν μέρος στη  εξόδιο Ακολουθία του. μαζί με πλήθος  Ιερέων. αρκετοί ωμίλησαν μεταξύ των οποίων οι Σεβ. Μητροπολίτες Αιτωλίας $ Ακαρνανίας κ. Κοσμάς, ο Σεβ. Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος, ο Αρχιμανδρίτης πατήρ Λαυρέντιος Καρανάσιος, ο γυιός του Λεωνίδας Γαρουφαλής και ο φίλος του δημοσιογράφος Αιμίλιος Κουτσονίκας ενώ και άλλοι πολλοί απεκλείσθηκαν λόγω ελλείψεως ώρας. Η πάνδημος αναγνώρισις της προσωπικότητός του εφάνη από το αμέτρητον πλήθος των Αγρινιωτών που παρακολούθησαν την κηδείαν του. Ο λόγος του Ποιμενάρχου μας κ.κ. Κοσμά, ότι  »Γαρουφαλής Δημήτριος, δύσκολο είναι να ευρεθή».

Πως να εκφράση κανείς, τα όσα ελέγχθησαν από ανθρώπους τους οποίους εβοήθησεν ο Δημήτριος Γαρουφαλής: Μητέρα κλαίγοντας έλεγε: » εάν δεν με βοηθούσε ο Γαρουφαλής με γενναίο ποσό, δεν θα ζούσε σήμερα το παιδί μου». »Εμένα μου έβαλαν θηλιά στο λαιμό και μου έπαιρναν το σπίτι μου. Ο Γαρουφαλής με βοήθησε και έχω σήμερα το σπίτι μου». Πλήθος ανθρωπων ομολόγησαν τις αγαθοεργίες του και τις ελεημοσύνες του. Ακόμη πολλά φτωχά παιδιά, έστειλε στις κατασκηνώσεις, πληρώνοντας αυτός τα έξοδά τους.

Ο Παντογνώστης και δικαιοκρίτης Χριστός μας, ο οποίος θα κρίνη »πάσαν την Οικουμένην» να του χαρίσει την αιώνια ανάπαυσι. Τα δε παιδιά του και τα εγγόνια του, να ακολουθήσουν τον άγιο παράδειγμά του.

ΕΝΑΣ ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΩΝ Χ.Μ.Θ.

Μοιράσου αυτή την ανάρτηση