Το χρυσό στεφάνι του Θυρρείου εκτίθεται για πρώτη φορά στο αρχαιολογικό μουσείο Αγρινίου

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Αιτωλοακαρνανίας και Λευκάδος θα συμμετάσχει  και φέτος στον εορτασμό της «Διεθνούς Ημέρας Μουσείων» με  σειρά δράσεων μεταξύ των οποίων η έκθεση για πρώτη φορά δημόσια του χρυσού στεφανιού του Θυρρείου. Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί στις 22 Μαΐου 2019 στο αρχαιολογικό μουσείο Αγρινίου, όπου για πρώτη φορά στο ευρύ κοινό. Το σημαντικό αυτό έκθεμα είναι ένα χρυσό στεφάνι με φύλλα μυρτιάς του 2ου αι. π.Χ. που βρέθηκε το 1973-74 σε κιβωτιόσχημο τάφο στο Ακαρνανικό  Θύρρειο, μαζί με άλλα σχετικά ευρήματα: ένα χρυσό ενώτιο με μορφή ερωτιδέα, οκτώ λογχοειδή φύλλα ελιάς που ανήκουν σε άλλο στεφάνι, πέντε μικρά ελάσματα χρυσού, που ενδεχομένως ανήκουν σε διάδημα ή περίαπτο και αρκετά αγγεία. Η ανακάλυψη του «χρυσού στεφανιού του Θυρρείου», έγινε το 1973 μέσα σε ασύλητο τάφο στo Θύρρειο Αιτωλοακαρνανίας. Η ανακάλυψη ήταν εντελώς τυχαία, αφού στο σημείο που βρέθηκε, πραγματοποιούνταν εργασίες ύδρευσης. Μέσα στον τάφο, υπήρχε ένας ακέραιος σκελετός και 4 κρανία σε διαφορετική θέση μέσα σε αυτόν. Ο νεκρός του τάφου, θα πρέπει να ήταν κάποιος σπουδαίος τοπικός άρχοντας της περιοχής, γύρω στο μισό του 2ου αι. π.Χ., όταν το Θύρρειο ήταν πρωτεύουσα του Κοινού των Ακαρνάνων.Τα ευρήματα του τάφου ήταν εντυπωσιακά: λύχνοι, αγγεία, χάλκινοι δίσκοι κατόπτρου, χρυσό σκουλαρίκι απαράμμιλης ομορφιάς και τεχνικής, καθώς και πολλά άλλα σημαντικά αντικείμενα. Το περισσότερο εντυπωσιακό όμως ήταν ένα χρυσό στεφάνι, που βρέθηκε πάνω στον σκελετό. Πάνω στο χρυσό του στέλεχος, ήταν φύλλα μυρτιάς. Η λεπτομέρεια των φύλλων μυρτιάς έδινε μια λαμπρότητα στο στεφάνι. Ήταν ένα από τα λίγα στεφάνια που είχαν βρεθεί στον Ελλαδικό χώρο. Πολύ αργότερα βρέθηκαν τα μακεδονικά στεφάνια της Βεργίνας, καθώς και αυτά στις ανασκαφές στη Θεσσαλονίκη. Όμως τα εν λόγω στεφάνια, τα μακεδονικά, είχαν το πομπώδες των φύλλων βελανιδιάς. Στο χρυσό στεφάνι του Θυρρείου, το στέλεχος του χρυσού στεφανιού δεν παρουσίαζε καμιά ιδιομορφία. Η ιδιομορφία του βρισκόταν στα φύλλα της μυρτιάς. Το κοντό και πλατύ φύλλο, σε σχέση με αυτό της ελιάς που είχαν βρεθεί σε άλλους τάφους στην Ελλάδα, προκάλεσε αμέσως το ενδιαφέρον και τον ενθουσιασμό της τοπικής κοινωνίας, αλλά και των αρχαιολόγων και των υπαλλήλων του υπουργείου πολιτισμού που έφτασαν στο σημείο. Συγκεκριμένα, το αρχαιολογικό δελτίο της εποχής (1973-1974) αναφέρει: Χρυσούς στέφανος εκ φύλλων μύρτου. Τα φύλλα, διαφορετικού μεγέθους, εκφύονται κατά κανονικά διαστήματα, ανά τρία από κυλινδρικόν κοίλον στέλεχος. Ο στέφανος έχει κοπή εις δύο τμήματα. Διάμετρος περίπου 0,12 μ. Ευρέθησαν επίσης οκτώ επιμήκη λογχοειδή φύλλα ελαίας και πέντε άμορφα ελάσματα χρυσού. Μήκος αυτών 0.05 μ.

Μοιράσου αυτή την ανάρτηση