11/09/1986 -11/09/2020: 34 χρόνια από τον θάνατο του «Νέστορα» του Κοινοβουλίου, του πολιτικού ηγέτη και διανοούμενου Παναγιώτη Κανελλόπουλου

Του Σπ. Λιβανού

Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος υπήρξε ένας αληθινός Έλληνας στη σκέψη και ένας γνήσιος πατριώτης στην ψυχή. Ένας συνειδητός πολίτης με λαμπρά χαρίσματα, ευρυμάθεια και μεγαλοσύνη ψυχής. Ένας μεγάλος και συνεπής δημοκράτης, ένας πολιτικός οραματιστής, ένας πρωταγωνιστής των πολιτικών αγώνων, ένας γενναίος Έλληνας, ένας Ευρωπαίος στοχαστής, ένας Πανεπιστημιακός δάσκαλος, ένας φιλόσοφος, ένας ιστορικός. «Ο Αναγεννησιακός ΄Ελληνας του αιώνα μας», κατά τον Γεώργιο Ράλλη.
Είχα την ευτυχία να μεγαλώσω κοντά στον Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Συνδέθηκα ψυχικά μαζί του και θα είναι πάντα για μένα ένας φωτοδότης στη ζωή μου, ένας οδηγός ανιδιοτέλειας και αγάπης. Έζησα κοντά του μέχρι τα δεκαεννέα μου χρόνια, οπότε και εκείνος απεβίωσε, στα ογδοντατέσσερά του χρόνια, πνευματικά βαθύπλουτος και πολιτικά δικαιωμένος μεν, πικραμένος δε. Ανδρώθηκα στη σκιά του, βιώνοντας καθημερινά, αυτό που γράφει ο σπουδαίος Αμερικανός κοινωνικός επιστήμονας , E.W. Said, στο έργο του «Διανοούμενοι και Εξουσία»: «…ο κάθε διανοούμενος εκπροσωπεί κάτι για το κοινό του, ιδιαίτερα όταν εκπροσωπεί το ίδιο πράγμα και βιωματικά για τον ίδιο του τον εαυτό».


Μοιράσου αυτή την ανάρτηση