Αναστάσιμη Εγκύκλιος Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  κ.κ. Α Ν Δ Ρ Ε Α
Απρ11

Αναστάσιμη Εγκύκλιος Μητροπολίτου Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης κ.κ. Α Ν Δ Ρ Ε Α

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  179η   Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί, ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ ! -Α-             Ὁλόκληρος ὁ Ὀρθόδοξος Χριστιανικὸς κόσμος γιορτάζει τὸ μοναδικὸ καὶ τὸ πιὸ μεγάλο γεγονὸς στὴν παγκόσμια Ἱστορία : Τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Ὁποῖος διεκήρυξε, ὅτι «ἐγὼ εἰμι ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος καὶ ὁ ζῶν, καὶ ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, καὶ ἔχω τὰς κλεῖς τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ἅδου» (Ἀποκ. α΄ 17-18). Δηλαδή, ἐγὼ εἶμαι ὁ πρῶτος, διότι ὑπάρχω προαιωνίως, καὶ ὁ ἔσχατος, διότι θὰ ὑπάρχω πάντοτε. Εἶμαι ἀκόμη ἐκεῖνος ποὺ ζῇ πάντοτε κι’ ἔχει τὴ ζωὴ ἀπὸ τὸν ἑαυτό του. Καὶ ἔγινα νεκρός, πεθαίνοντας γιὰ τὴν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Καὶ ἔχω στὰ χέρια μου τὰ κλειδιὰ τοῦ θανάτου καὶ τοῦ Ἅδη. Διότι μὲ τὸν θάνατό μου κατέλυσα τὸν θάνατο καὶ ἀπέκτησα ἐξουσία καὶ στὸν Ἅδη. Γι’ αὐτό, καὶ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, ὁ συνθέτης τοῦ περίφημου κανόνος τοῦ Πάσχα, σημειώνει σ’ ἕνα τροπάριο : «Θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν, Ἅδου τὴν καθαίρεσιν, ἄλλης βιοτῆς, τῆς αἰωνίου, ἀπαρχήν, καὶ σκιρτῶντες ὑμνοῦμεν τὸν αἴτιον, τὸν μόνον εὐλογητὸν τῶν πατέρων Θεὸν καὶ ὑπερένδοξον». -Β- Ναί, ἀδελφοί ! Ἡ δύναμη τοῦ Ἀναστάντος Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι ἀκατανίκητη. Αἰῶνες τώρα, ἔχει χυθῆ καὶ συνεχίζει νὰ χύνεται ἄφθονο τὸ μελάνι τῶν ἀρνητῶν καὶ διωκτῶν τοῦ χριστιανισμοῦ. Κάποιοι ἀπὸ αὐτοὺς εἶπαν, ὅτι τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ τὸ ἔκλεψαν οἱ Ἀπόστολοι, ἄλλοι ἰσχυρίσθηκαν ὅτι ὁ Κύριος ἐλιποθύμησε στὸν Σταυρό, κι’ ὅτι στὸν τάφο συνῆλθε. Καὶ ὡρισμένοι, ἄλλα, ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ πῇ κανεὶς πὼς ἀγγίζουν τὸ ὅρια τῆς φαιδρότητας καὶ τοῦ γελοίου, ὅπως ἡ θεωρία ὅτι τὸ Σῶμα ἀφαιρέθηκε ἀπὸ τὸν τάφο καὶ τὸ ἔθαψαν κάτω ἀπὸ ἕνα ρυάκι, τοῦ ὁποίου εἶχαν στρέψει τὴν ροὴ τοῦ νεροῦ προηγουμένως καὶ μετὰ τὴν ταφὴ τὸ ξανάφεραν καὶ πάλι στὴν κανονική του κοίτη, ὥστε νὰ μὴ μπορῇ νὰ βρεθῇ ὁ νέος… τάφος ! -Γ- Ἀλλὰ ὅσο κι’  ἄν «δούλεψε» ἡ ἀχαλίνωτη φαντασία καὶ ἡ ἀπιστία τῶν διαφόρων κατὰ καιροὺς ἀρνητῶν, ἡ Ἀνάσταση εἶναι τὸ θαῦμα τῶν θαυμάτων. Καὶ ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ Νικητὴς καὶ Θριαμβευτής, ὄχι μόνο ἐναντίον τοῦ Θανάτου καὶ τοῦ Ἅδου, ἀλλὰ καὶ ὁ αἰώνιος Νικητὴς ὅλων ἐκείνων τῶν ἀπίστων, ποὺ μὲ μανία ἐπολέμησαν τὸ ὑπερφυὲς γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως. Ἀπὸ τὸν Ἰουλιανὸ τὸν Παραβάτη, ποὺ εἶπε πεθαίνοντας «νενίκηκάς με, Ναζωραῖε», μέχρι τὸν διαβόητο ἀρνητὴ τοῦ δέκατου ἔνατου αἰῶνα Ἐρνέστο Ρενάν, πού, τελικά, δὲν δυσκολεύτηκε νὰ διακηρύξῃ, ὅτι ὁ Ἰησοῦς «μένει διὰ τὴν ἀνθρωπότητα ἀνεξάντλητος πηγὴ ἠθικῶν ἀναγεννήσεων» · καὶ ἀπὸ τὴν θαυμαστὴ ἀναγέννηση τῆς χριστιανικῆς Πίστεως, ἔπειτα ἀπὸ ἑβδομήντα χρόνια πρωτοφανῶν σὲ σκληρότητα διωγμῶν στὴν ἄλλοτε Σοβιετικὴ Ἕνωση, σ’ ὁλόκληρο σχεδὸν τὸν εἰκοστὸ αἰῶνα · ἀλλὰ καὶ τοὺς θλιβεροὺς «τζιχαντιστὲς» τοῦ εἰκοστοῦ πρώτου αἰῶνα, τοῦ αἰῶνα μας δηλαδή, ποὺ...

Περισσότερα
Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ.κ. ΚΟΣΜΑΣ: «Ἠγέρθη ὁ Κύριος ὄντως…» (Λουκ. κδ, 34)
Απρ11

Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ.κ. ΚΟΣΜΑΣ: «Ἠγέρθη ὁ Κύριος ὄντως…» (Λουκ. κδ, 34)

 Π Α Σ Χ Α 2 0 1 5 Ο ΧΑΡΙΤΙ ΘΕΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ Κ Ο Σ Μ Α Σ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ Πρός τόν ἱερόν κλῆρον, τίς μοναστικές ἀδελφότητες καί τόν εὐσεβῆ λαό τῆς καθ’ ἡμᾶς θεοσώστου Ἱερᾶς Μητροπόλεως «Ἠγέρθη ὁ Κύριος ὄντως…» (Λουκ. κδ, 34)             Τά λόγια αὐτά δέν εἶναι μιά ἁπλῆ φράσις τήν ὁποία εἶπαν οἱ συγκεντρωμένοι στό Ὑπερῶον τῆς Ἱερουσαλήμ Ἀπόστολοι τοῦ Κυρίου στούς ἐπιστρέψαντας μαθητάς ἀπό τούς Ἐμμαούς. Εἶναι ἡ πίστις καί τό φρόνημα τῆς Ἐκκλησίας μας ἡ ὁποία ἐπί εἴκοσι αἰῶνας, δέν παύει νά διακηρύσσῃ καί νά ζῇ τήν μεγάλη ἀλήθεια ὅτι ὁ Χριστός ἀνέστη τριήμερος ἐκ τοῦ τάφου καί ὅτι εἶναι ὁ ἀρχηγός τῆς ζωῆς. Ναι, ἀγαπητοί, σήμερα Κυριακή τοῦ Πάσχα ἄς στερεώσουμε τήν ἀκράδαντο πίστι στήν καρδιά μας, τήν πίστι στήν ἐκ νεκρῶν Ἀνάστασι τοῦ Κυρίου καί ἄς ὁμολογήσουμε μέ ὅλες μας τίς δυνάμεις: «Ἠγέρθη ὁ Κύριος ὄντως…». Ἀνέστη ἀφοῦ προηγουμένως διά τοῦ θανάτου Του, συνέτριψε τό κράτος τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ θανάτου. Τά ἁγιογραφικά κείμενα ἀποδεικνύουν καί ἐπιβεβαιώνουν, τήν Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ μας. «Μετά τό πάθος του καί τό θάνατό του παρουσιάσθηκε σέ αὐτούς τούς ἴδιους τούς Ἀποστόλους ζωντανός», γράφει στό βιβλίο τῶν Πράξεων ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς. Καί συνεχίζει: «Καί μέ πολλές ἀποδείξεις ὁ Ἀναστημένος Κύριος τούς βεβαίωσε, ὅτι πραγματικά ἦταν ζωντανός. Καί ἐπί σαράντα ἡμέρες ἐμφανιζόταν σέ αὐτούς κατά διαστήματα καί τούς μιλοῦσε γιά τίς ἀλήθειες καί τά μυστήρια, πού ἀναφερόταν στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ» (Πραξ. α΄, 3). Κατά τίς αὐθεντικές πληροφορίες τῶν ἱερῶν εὐαγγελίων, οἱ αὐτόπτες μάρτυρες, οἱ Ἀπόστολοι, δέν πίστευσαν εὔκολα καί ἀβασάνιστα, στό ἱστορικό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως. Μαρτυροῦν οἱ ἄγγελοι ὅτι Χριστός ἀνέστη, μαρτυροῦν οἱ μυροφόρες ὅτι εἶδαν τόν Ἀναστάντα, συμμαρτυροῦν οἱ δύο πρός Ἐμμαούς μαθηταί, συνεπιμαρτυρεῖ ὁ Ἀπ. Πέτρος καί ὅμως ὅταν ὁ Χριστός μετά ἐμφανίζεται στό Ὑπερῶο κεκλεισμένων τῶν θυρῶν καί προσφωνεῖ τούς Ἀποστόλους λέγοντας: «Εἰρήνη ὑμῖν», αὐτοί καταπτοοῦνται καί νομίζουν ὅτι βλέπουν φάντασμα. Ταπεινώνεται ὁ Ἀναστάς Κύριος, δείχνει τίς πληγές τῶν χεριῶν καί τῶν ποδιῶν του, καταδέχεται νά ψηλαφίσῃ τήν λογχευθεῖσα πλευρά του, ὁ Ἀπ. Θωμᾶς, γιά νά πιστεύσουν. Καί γιά νά ἄρῃ τήν παραμικρή ἀμφιβολία ἀπό τίς ψυχές τους, ζητεῖ καί τρώει, ἀναστημένος πλέον, «ἰχθύος ὁπτοῦ μέρος καί ἀπό μελισσίου κηρίου» (Λουκ. κδ΄, 42). Γράφει ὁ Ἀπ. Παῦλος πρός Κορινθίους: «Ἀνέστη ὁ Κύριος κατά τάς Γραφάς καί ἐμφανίσθηκε μετά τήν Ἀναστασί του στόν Κηφᾶ (Πέτρο) κι ἔπειτα στούς δώδεκα Ἀποστόλους. Ἔπειτα ἐμφανίσθηκε γιά μιά φορά συγχρόνως σέ περισσότερους ἀπό πεντακοσίους ἀδελφούς , ἀπό τούς ὁποίους βέβαια μερικοί πέθαναν, οἱ περισσότεροι ὅμως ζοῦν ἕως τώρα. Ἔπειτα ἐμφανίσθηκε στόν Ἰάκωβο καί ὕστερα σέ ὅλους τούς Ἀποστόλους. Καί τελευταία ἀπό ὅλους, ἐμφανίσθηκε καί σέ μένα, σάν σέ ἔκτρωμα» (Α΄ Κορ....

Περισσότερα
″Αναστάσεως ημέρα, λαμπρυνθώμεν λαοί…″
Απρ11

″Αναστάσεως ημέρα, λαμπρυνθώμεν λαοί…″

  Του Αθανασίου Ζέρη-Δάσκαλου ″Πάσχα Κυρίου Πάσχα. Πάσχα καινόν. Πάσχα Άγιον. Πάσχα πανσεβάσμιο. Πάσχα μέγα… Πάσχα των πιστών″. Το μεγαλύτερο θαύμα. Το θαύμα των θαυμάτων. Είναι η Ανάσταση του Χριστού. Η Ανάστασή Του. Είναι ο ακρογωνιαίος λίθος πάνω στον οποίον στηρίζεται η εκκλησία του Χριστού, ο Χριστιανισμός. Το επίκεντρο της πίστης και της ζωής μας. Ο άξονας περιστροφής του μεταμορφωμένου κόσμου. Γεγονός πρωτοφανές μεταξύ των γεγονότων που είδε μέχρι τότε και ζει μέχρι σήμερα όλος ο κόσμος. Η Ανάσταση του Χριστού είναι ταυτόχρονα ιστορικό, υπαρξιακό, εσχατολογικό γεγονός, αλλά και μια πραγματικότητα. Το θαύμα αυτό, ″η εκ νεκρών Ανάστασή Του″, αποτελεί τη βάση του αιωνίου οικοδομήματος της χριστιανικής μας πίστης. ″Ει δε Χριστός ουκ εγήγερται κενόν άρα το κήρυγμα ημών κενή δε και πίστις υμών″ (Ά Κορ ιε΄, 14) Με την Ανάσταση του Κυρίου, ανέτειλε νέα ζωή, έλαμψε το άσβεστο Φως, το οποίο φωτίζει και καθοδηγεί τον άνθρωπο από την παρούσα, την πρόσκαιρη ζωή, στην μέλλουσα και αιωνία. ″Ο ήλιος της δικαιοσύνης μετά τρεις ημέρες ανέτειλε σήμερον και εφώτισε ολόκληρη την κτίση… εβλάστησε και γέμισε την οικουμένη με ευφροσύνη. Οι πύλες του Άδη ανοίχθησαν από τον Χριστό και οι νεκροί σηκώθηκαν… Ανέστη ο Χριστός και εχάρισε τάξη στον κόσμο, που βρίσκοταν σε αταξία και τον κατέστησε λαμπρόν. Ανέστη Χριστός και εχάρισε χαρά σε όλη την κτίση…″ (Επ. Κύπρου). ″Νυνί δε Χριστός εγήγερται εκ νεκρών, απαρχή των κεκοιμημένων εγένετο″ (Ά Κορ. ιε΄20). Η Ανάσταση του Χριστού, είναι ο θρίαμβος της δικαιοσύνης εναντίον της αδικίας, από τον οποίο αντλούμε δύναμη και αισιοδοξία για τον τελικό θρίαμβο της δικαιοσύνης στην αιωνιότητα. Ημέρα δόξας θριάμβου και χαράς είναι η Ανάσταση του Κυρίου. Μέγα γεγονός και αναμφισβήτητο. Το μαρτυρεί ο άδειος τάφος. Το είδαν οι Ιουδαίοι στρατιώτες. Τον συνάντησαν οι μυροφόρες γυναίκες. Το επιβεβαίωσαν οι Άγιοι Απόστολοι. Το υπέγραψαν με το αίμα τους οι ένδοξοι μάρτυρες. Το θεμελίωσαν με τη διδασκαλία τους οι Θεοφόροι Πατέρες και Διδάσκαλοι της Εκκλησίας. Το εσφράγισαν με το βίωμά τους οι Όσιοι και οι Ασκητές. Το εμπέδωσαν στη συνείδηση του κόσμου τα αναρίθμητα πλήθη των ανθρώπων, το θείο νέφος των μαρτύρων, γνωστών και αγνώστων, οι οποίοι έζησαν μέσα στο Φως της Αναστάσεως και ακολούθησαν με πίστη και συνέπεια το ζωοποιό και λυτρωτικό μήνυμα του Αναστάντος Χριστού. Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι της Ανάστασης προηγήθηκε η Σταύρωση. Ο Χριστός ας μη λησμονούμε, πως ταπεινώθηκε, υβρίστηκε, συκοφαντήθηκε. Υπέστη ατίμωση, διωγμούς, κολαφισμούς, ραβδισμούς. Θεωρήθηκε λαοπλάνος. Οδηγήθηκε από τους άρχοντες και τους Αρχιερείς των Εβραίων στο σταυρικό θάνατο. Πάνω όμως στο Γολγοθά ολοκληρώθηκε η τελευταία πράξη του Θείου Δράματος. Εκεί ο Χριστός πάσχει και θανατώνεται ως άνθρωπος. Αλλά ως Θεός, με το θάνατό Του νικά τον Θάνατο. Ανασταίνεται εκ νεκρών και χαρίζει σε...

Περισσότερα