Απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για την Εθνική οδό
Δεκ02

Απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για την Εθνική οδό

      Τις άμεσες παρεμβάσεις αλλά και τις ευρύτερες πρωτοβουλίες που περιλαμβάνει το σχέδιο της Δημοτικής Αρχής για το μείζον θέμα της υφιστάμενης επικινδυνότητας στο τμήμα της Εθνικής οδού, από τον κόμβο του Παναιτωλίου έως την είσοδο του Αγρινίου, παρουσίασε ο Δήμαρχος της πόλης, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου, στις 30/11/2015, οπότε και υιοθετήθηκαν παμψηφεί σχετικές πρωτοβουλίες του κ. Γ. Παπαναστασίου.   Στην απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου «διαπιστώνεται και καταγγέλλεται: η εξαιρετικά μεγάλη επικινδυνότητα την οποία παρουσιάζει το νεοκατασκευασθέν τμήμα της Εθνικής Οδού από τον κόμβο Παναιτωλίου έως το Αγρίνιο, όπως αυτή προδήλως προκύπτει από το πλήθος ατυχημάτων και δυστυχημάτων τα οποία έχουν συμβεί. Η μη λειτουργικότητα την οποία παρουσιάζει το εν λόγω τμήμα της Εθνικής Οδού καθώς δυσχεραίνει σφόδρα αν όχι σχεδόν αποκλείει την πρόσβαση στις παρακείμενες εγκατεστημένες εμπορικές δραστηριότητες.   Για τους λόγους αυτούς το Δημοτικό Συμβούλιο Αγρινίου, ζητά και απαιτεί:   Το αρμόδιο Υπουργείο να προβεί σε άμεσο χρόνο σε νέα μελέτη και εκτέλεση έργου, το οποίο σκοπό θα έχει την θεραπεία των προβλημάτων τόσο της επικινδυνότητας του εν λόγω τμήματος όσο και της λειτουργικότητας αυτού. Η λύση είναι απαραίτητο να δοθεί μέσω της απομάκρυνσης των στηθαίων ασφαλείας τύπου «New Jersey» τα οποία σήμερα βρίσκονται εκατέρωθεν της οδού, της κατασκευής νέου ή νέων κόμβων αντιστροφής πορείας (κυκλικοί κόμβοι) και πεζογεφυρών.   Άμεσα θα πρέπει να ενταθεί η τροχαία αστυνόμευση στο τμήμα αυτό της Εθνικής Οδού και να υπάρξει βελτίωση και εν τέλει επίτευξη επαρκούς σήμανσης και σηματοδότησης στην περιοχή.».   Ο Δήμαρχος Αγρινίου κ. Γ. Παπαναστασίου χαρακτήρισε ακόμα για μια φορά «έκτρωμα» το συγκεκριμένο έργο και ανακοίνωσε ότι, σε συνεργασία με την Περιφέρεια, άμεσα, στο τμήμα μπροστά από το Κ.Τ.Ε.Λ. Αιτωλοακαρνανίας τοποθετούνται ειδικά, σταθερά, διαχωριστικά στηθαία ασφαλείας, αυξημένου βάρους και ευστάθειας. Υπενθύμισε δε ότι την Παρασκευή 4/12/2015, σε συνέχεια σχετικών επαφών που πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα, θα παρουσιάσει τις πολλαπλές και ακατανόητες, όπως τις χαρακτήρισε, ατέλειες του έργου στο κλιμάκιο του αρμόδιου Υπουργείου το οποίο, κατόπιν εισήγησής του, επισκέπτεται τη περιοχή προκειμένου να αποκτήσει πιο ολοκληρωμένη εικόνα της υφιστάμενης κατάστασης και ως εκ τούτου να αναλάβει τις ευθύνες του.   Ακολουθεί απόσπασμα της τοποθέτησης του Δημάρχου Αγρινίου   ————————————-Video———————————————————-    ...

Περισσότερα
Εορτή του Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου
Δεκ02

Εορτή του Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου

Τη μνήμη του Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου τιμά σήμερα, 2 Δεκεμβρίου, η Εκκλησία μας. Ο όσιος Γέρων Πορφύριος, κατά κόσμον Ευάγγελος Μπαϊρακτάρης, γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1906 μ.Χ., στην Εύβοια, στο χωριό Άγιος Ιωάννης της επαρχίας Καρυστίας. Οι γονείς του, Λεωνίδας Μπαϊρακτάρης και Ελένη, το γένος Αντωνίου Λάμπρου, ήταν ευσεβείς και φιλόθεοι άνθρωποι. Ο πατέρας του, μάλιστα, ήταν ψάλτης στο χωριό και είχε γνωρίσει προσωπικά τον Άγιο Νεκτάριο. Η οικογένειά του ήταν πολυμελής και οι γονείς, φτωχοί γεωργοί, δυσκολεύονταν να τη συντηρήσουν. Γι’ αυτό ο πατέρας υποχρεώθηκε να φύγει στην Αμερική, όπου δούλεψε στην κατασκευή της διώρυγας του Παναμά. Ο μικρός Ευάγγελος ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειας. Φύλαγε πρόβατα στο βουνό και είχε παρακολουθήσει μόνο την πρώτη τάξη του δημοτικού, όταν αναγκάστηκε και αυτός λόγω της μεγάλης φτώχειας να πάει στη Χαλκίδα για να δουλέψει. Ήταν μόλις επτά χρονών. Εργάστηκε δύο τρία χρόνια σ ἕνα κατάστημα. Μετά πήγε στον Πειραιά, όπου δούλεψε δύο χρόνια στο παντοπωλείο ενός συγγενούς. Στα δώδεκά του χρόνια έφυγε κρυφά για το Άγιον Όρος, με τον πόθο να μιμηθεί τον Άγιο Ιωάννη τον Καλυβίτη, τον οποίο είχε ιδιαίτερα αγαπήσει, όταν παλαιότερα είχε διαβάσει το βίο του. Η χάρις του Θεού τον οδήγησε στην καλύβη του Αγίου Γεωργίου Καυσοκαλυβίων και στην υποταγή δύο Γερόντων, του Παντελεήμονος, ο οποίος ήταν και πνευματικός, και του Ιωαννικίου, αδελφών κατά σάρκα. Αφοσιώθηκε στους δύο Γέροντες, που κατά κοινή ομολογία ήταν ιδιαίτερα αυστηροί, με μεγάλη αγάπη και με πνεύμα απόλυτης υπακοής. Έγινε μοναχός σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών και πήρε το όνομα Νικήτας. Μετά από δύο χρόνια έγινε μεγαλόσχημος. Λίγο αργότερα ο Θεός του δώρισε το διορατικό χάρισμα. Στα δεκαεννέα του χρόνια ο Γέροντας αρρώστησε πολύ σοβαρά, γεγονός που τον ανάγκασε να εγκαταλείψει οριστικά το Άγιον Όρος. Επέστρεψε τότε στην Εύβοια, όπου εγκαταβίωσε στη Μονή του Αγίου Χαραλάμπους Λευκών. Ένα χρόνο αργότερα, το έτος 1926 μ.Χ., σε ηλικία είκοσι ετών, χειροτονήθηκε ιερέας στον Άγιο Χαράλαμπο Κύμης από τον Πορφύριο Γ’ , Αρχιεπίσκοπο Σινά, ο οποίος του έδωσε το όνομα Πορφύριος. Στα είκοσι δύο του έγινε πνευματικός-εξομολόγος και λίγο αργότερα αρχιμανδρίτης. Για ένα διάστημα εργάστηκε ως εφημέριος στους Τσακαίους, χωριό της Εύβοιας. Στην Εύβοια, στην Ιερά Μονή Αγίου Χαραλάμπους, έζησε δώδεκα χρόνια, διακονώντας τους ανθρώπους ως πνευματικός και εξολόγος, και τρία χρόνια στην Άνω Βάθεια, στην εγκαταλελειμμένη Μονή του Αγίου Νικολάου. Το 1940 μ.Χ., παραμονές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Γέροντας Πορφύριος εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου ανέλαβε καθήκοντα εφημερίου και πνευματικού στην Πολυκλινική Αθηνών. Όπως ο ίδιος έλεγε, έζησε εκεί τριάντα τρία χρόνια σαν μία μέρα, ασκώντας ακαταπόνητα το πνευματικό έργο και ανακουφίζοντας τον πόνο και την ασθένεια των ανθρώπων. Από το 1955 μ.Χ. είχε εγκατασταθεί στα Καλλίσια, όπου είχε μισθώσει από...

Περισσότερα