Οι άγνωστοι ήρωες της εξόδου του Μεσολογγίου και της Δυτικής Ρούμελης του 1821
Ιούλ07

Οι άγνωστοι ήρωες της εξόδου του Μεσολογγίου και της Δυτικής Ρούμελης του 1821

Προς Κ. Αιμίλιο Κουτσονίκα Διευθυντή εφημερίδος  «Νέοι Καιροί» Κύριε Κουτσονίκα ειμαι ο ιστορικός και διευθυντής του εκδοτικού οίκου ‘βεργίνα’ Νικόλαος Ασημακόπουλος και  θα ήθελα να σας  ενημερώσω για ένα πολύ σημαντικό επίτευγμα, που θα συγκλoνίσει όλα τα μέλη του συλλόγου σας, που κατάγονται από  την  Δυτική Ρουμελη, και έχει σχέση με τους άγνωστους ήρωες της εξόδου του Μεσολογγίου και της Δυτικής Ρούμελης του 1821, τους οποίους  λησμόνησε η ιστορία, καταδικάζοντάς τους στην αιώνια λήθη. Ο αείμνηστος Γεώργιος Τσατσάνης (1914-2005) από την Άνω Χώρα Ναυπακτίας, διακεκριμένος Νομικός και Ιστοριοδίφης, ανάλωσε τα τελευταία δώδεκα χρόνια της ζωής του αντιγράφοντας από το Ιστορικό Αρχείο Χειρογράφων της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος, 5.000 βιογραφικά των ηρώων της εξόδου του Μεσολογγίου και της Δυτικής Ρούμελης του 1821, τα οποία είχαν στείλει οι ίδιοι οι επιζήσαντες  ή οι συγγενείς των νεκρών, στην επιτροπή (αγώνων και θυσιών 1833-1872), που είχε συσταθεί επί βασιλείας Όθωνος, προκειμένου να αξιολογηθούν από την επιτροπή, είτε για  να καταταγούν στο νέο στράτευμα, είτε οι ηλικιωμένοι να πάρουν κάποια σύνταξη. Επίσης βιογραφικά έστειλαν και οι εξανδραποδισθείσες γυναίκες των ηρώων, που είχαν πωληθεί στα σκλαβοπάζαρα μετά την έξοδο του Μεσολογγίου, και οι οποίες εξαγοράστηκαν από το νεοσύστατο Ελληνικό Κράτος, πληρώνοντας λύτρα στους Τούρκους, χάρις στην οικονομική βοήθεια που έστειλαν τα φιλελληνικά κομιτάτα Ευρώπης και Αμερικής.                                                          Θα ήθελα να παραθέσω εδώ, αυτούσια, λίγα  λόγια  που έγραψε  για τους ξεχασμένους ήρωες ο αείμνηστος Γεώργιος Τσατσάνης: «Κατάφερα  μετά από δωδεκαετή κοπιώδη αγώνα ,να ανεβάσω από το σκοτάδι της λήθης, στη φωταυγή, τους αδικημένους και αγνοημένους αγωνιστές του Μεσολογγίου και της Δυτικής Ρούμελης του 1821, αφού η τσιμπίδα των προηγούμενων ιστορικών ερευνητών δεν έφθασε βαθειά στις κατακόμβες, όπου ήταν παραχωμένοι, κοντά 180 χρόνια. Δεν είχαν την τύχη των λίγων ξακουστών Καπεταναίων,  που η Πολιτεία τους έστησε αδριάντες και εγκωμίαζε την προσφορά τους. Οι πολλοί  έμειναν στην αφάνεια και ας ήταν το δικό τους αίμα, που χάρισε νίκες θριαμβευτικές. Και να, ήρθε η στιγμή, που οι Ρουμελιώτικες βουνοκορφές, τα ρουμάνια και οι πλαγιές θα αχολοήσουν από ένα στεντόρειο  ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ , βγαλμένο από χιλιάδες στόματα, ενώ τα διάσπαρτα κόκκαλα χιλιάδων άταφων νεκρών , θα εκδηλώσουν την απροσδόκητη χαρά τους, κροταλίζοντας σε μια μεγαλιώδη συναυλία, κι ύστερα θα στήσουν λεβέντικο χορό σε μαρμαρένιο αλώνι. Τους παρουσιάζω λοιπόν συντεταγμένους σε πυκνή φάλαγγα, απλούς, ωραίους, χωρίς αξιώσεις για την θυσία τους, με μόνη περιβολή τους την κατασπαραγμένη φουστανέλα τους. Νάτοι ! Διαβαίνουν !  Σταθείτε  Προσοχή !   Ακίνητοι !  Χειροκροτείστε τους απαλά και Καμαρώστε τους!» Τον Σεπτέμβριο του 2003 ο Γεώργιος Τσατσάνης  με επισκεύθηκε στο γραφείο μου,λέγοντάς μου: «Κύριε Ασημακόπουλε,  σ’ αυτήν εδώ την τσάντα, βρίσκονται οι ψυχές χιλιάδων ηρώων της εξόδου του Μεσολογγίου και της Δυτικής Ρούμελης, που ζητούν δικαίωση. Φωνάζουν απελπισμένα να...

Περισσότερα