200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 1821
Ιούν30

200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 1821

       Γράφει: ο Αθανάσιος Ζέρης    Το έτος 2021 που θα υποδεχτούμε σε λίγους μήνες είναι ένας σημαντικός χρόνος στην πορεία του Ελληνικού Έθνους. Είναι σταθμός ορόσημο, του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. Είναι τα 200 χρόνια από την Ελληνική επανάσταση του 1821. Είναι δύο αιώνες από την ‘’αγιασμένη’’ εκείνη επανάσταση που έγινε ‘’για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία’’.             Είναι αυτή που μας οδήγησε στην απελευθέρωση από τον οθωμανικό ζυγό και την δημιουργία ανεξάρτητου κράτους της Ελλάδας στα 1830, με την «συνθήκη Λονδίνου», γνωστή και ως «Πρωτόκολλο Λονδίνου» ή «Πρωτόκολλο της ανεξαρτησίας», με τη συμμετοχή τριών χωρών, Αγγλίας, Γαλλίας, Ρωσίας.             Δύο αιώνες σύγχρονης Ελλάδας, που προστίθεται πάνω στην μακραίωνη ιστορική γραμμή και ιστορία του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, των δίδυμων αυτών πύργων που φώτισαν ολόκληρη την ανθρωπότητα και έγραψαν χρυσές σελίδες δόξας και μεγαλείου του Ελληνικού μας Έθνους, παραδίδοντας παράλληλα μαθήματα αυτοθυσίας και ανθρωπιάς σε λαούς όλων των εθνών.             Δύο αιώνες ελευθερίας από την μακρόχρονη σκλαβιά των 400 και 500 χρόνων που «όλα τα ‘σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά».             Γι’ αυτό το 2021 είναι σημαντική χρονιά. Είναι ξεχωριστή Επέτειος που πρέπει να γιορτάσουμε και να φρεσκάρουμε το ένδοξο παρελθόν μας. Είναι μοναδική ευκαιρία να αναλογιστούμε, όλοι οι Έλληνες τι είχαμε, τι χάσαμε τι έχουμε και τι μας πρέπει.             Με γνώμονα την κοινή αποδοχή στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, ότι «λαός χωρίς ιστορική μνήμη είναι λαός καταδικασμένος να χαθεί στην ιστορία», ερωτώ ευθέως με αγωνία και ιερή αγανάκτηση, με όλα αυτά που μέχρι σήμερα βλέπουν το φως της δημοσιότητας, εκ μέρους μελών της Επιτροπής που συστάθηκε. Τι Ελλάδα θέλουμε να γιορτάσουμε και τι Ελλάδα θέλουμε για το αύριο;             Μια Ελλάδα που θα ζωντανεύει την ιστορία της, θα ξυπνά μνήμες, θα αφυπνίζει συνειδήσεις, θα μαρτυρεί τις ρίζες μας και θα φωτίζει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, δηλ. μια Ελλάδα που θα «κρατά πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μας», κατά τον εθνικό μας ποιητή ή μια Ελλάδα αποκομμένη από τις ρίζες της, την ιστορία της, την πίστη της, τον πολιτισμό της, τα ήθη και τα έθιμά της, τα ιδανικά και τις αξίες της;             Και ερωτώ και πάλι. Μια Ελλάδα που θα κρατά ψηλά τα λάβαρά της, τον Σταυρό και την Σημαία της, που θα έχει ως πρότυπα τους ήρωες του αγώνα που έχυσαν το αίμα τους για να μας ελευθερώσουν, τους νεομάρτυρες που μαρτύρησαν σκληρά και απάνθρωπα για τη πίστη τους και τους αγίους μας που μας κράτησαν από την εξισλαμισμό και τον αφανισμό, τα ‘’κάστρα της Λευτεριάς’’ τα Μοναστήρια μας με τα Κρυφά Σχολειά που διατήρησαν «σαν σπίθα κρυμμένη στη στάχτη», γλώσσα, παιδεία, Ελληνισμό...

Περισσότερα