H κατάργηση του τελωνείου στο Πλατυγιάλι πλήγμα για την ανάπτυξη της περιοχής


Σύμφωνα με δημοσιεύματα, με πρόσχημα την «αναδιοργάνωση υπηρεσιών και στόχο
την οριζόντια δημοσιονομική προσαρμογή» επιχειρείται η κατάργηση του
τελωνείου Λιμένα Πλατυγιαλίου Αστακού. Για ακόμα μία φορά γινόμαστε
μάρτυρες του προχειρότατου σχεδιασμού του Υπουργείου Οικονομικών, που
δρομολογεί καταργήσεις, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες, αλλά και
προοπτικές κάθε περιοχής.

Το Λιμάνι Πλατυγιαλίου Αστακού συνιστά τη μοναδική στη χώρα Ελεύθερη Ζώνη
Εμπορίου και Ελεύθερη Βιομηχανική Περιοχή με λιμάνι, ενώ επιπλέον διαθέτει
έναν από τους ελάχιστους Σταθμούς Υγειονομικού Κτηνιατρικού Ελέγχου. Για
την ανάπτυξη των υποδομών στη Ναυτική Βιομηχανική Περιοχή Αστακού (ΝΑΒΙΠΕ)
άλλωστε, το ελληνικό δημόσιο έχει δαπανήσει υπέρογκα ποσά. Να σημειωθεί ότι
το τελωνείο Αστακού είναι το δεύτερο μεγαλύτερο τελωνείο σε εισπράξεις στην
Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας -μετά από αυτό της Πάτρας-, λειτουργεί με
ελάχιστο προσωπικό, ενώ όσον αφορά τα λειτουργικά έξοδα η  επιβάρυνση του
δημοσίου είναι μηδαμινή, καθώς αυτό επιβαρύνεται μόνο με τα τηλεφωνικά
έξοδα (τα λοιπά έξοδα καλύπτονται από την ΑΚΑΠΟΡΤ ΑΕ που διαχειρίζεται την
εν λόγω  ΝΑΒΙΠΕ).

Η λειτουργία του τελωνείου Αστακού είναι άμεσα συναρτημένη με τις
αναπτυξιακές προοπτικές μιας εξαιρετικά υποβαθμισμένης περιοχής της χώρας
και με την προώθηση της απαραίτητης εξωστρέφειας. Με κοινοβουλευτική της
παρέμβαση η Βουλευτής Αιτωλ/νίας της Δημοκρατικής Αριστεράς *Νίκη Φουντά, *ζητά
από το Υπουργείο Οικονομικών να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει επίσημα και
κατηγορηματικά τις πληροφορίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας.

Το λιμάνι Πλατυγιαλίου Αστακού μπορεί και οφείλει να λειτουργήσει ως
διαμετακομιστικός κόμβος -εφόσον βέβαια δοθεί βάρος και στη δημιουργία
συνοδών υποδομών όπως η αναβάθμιση του οδικού δικτύου που δρομολογείται τα
τελευταία χρόνια, χωρίς σπουδαία όμως αποτελέσματα- ώστε να αξιοποιηθεί η
ξεχασμένη αυτή εθνική περιουσία.

Επιτέλους, πρέπει να αντιληφθούμε ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται σήμερα
δεν μπορεί να είναι ευκαιριακές και χωρίς συνολικότερο σχεδιασμό και θέαση
των πραγμάτων. Γιατί αυτές θα επηρεάσουν άμεσα και καθοριστικά το μέλλον
κάθε τόπου. Η οικονομική κρίση και η ανάγκη περιορισμού των εξόδων δεν
μπορεί να λειτουργεί εις βάρος της κοινής λογικής, εις βάρος του δημοσίου
συμφέροντος και χωρίς τις απαραίτητες κοινωνικοοικονομικές μελέτες.

 

Μοιράσου αυτή την ανάρτηση